budynki wielorodzinne
Założenie urbanistyczne wokół dworku z XIX w.
Opisywane założenie urbanistyczne stanowi unikalne połączenie historycznego dziedzictwa z nowoczesną zabudową mieszkaniową. Centralnym punktem kompozycji jest odrestaurowany dworek z XIX wieku, który pełni rolę dominującego, stylowego akcentu, wokół którego w harmonijny sposób rozmieszczono nową architekturę jednorodzinną.
Projekt zakłada stworzenie kameralnego osiedla lub zespołu rezydencjalnego, w którym poszanowanie dla historycznej skali i charakteru dworku jest priorytetem. Nowe budynki, choć współczesne w standardzie i funkcjonalności, stylistycznie nawiązują do zabytkowej architektury lub zachowują neutralną, elegancką estetykę, która nie konkuruje z dworkiem.
W skład założenia wchodzi łącznie 11 budynków mieszkalnych: odrestaurowany dworek, 7 domów jednorodzinnych wolnostojących, rozmieszczonych na przestronnych działkach, oraz 4 bliźniaki dwulokalowe, usytuowane w strategicznych punktach założenia, by optymalnie wykorzystać teren, zachowując przy tym estetyczną spójność z pozostałą zabudową.
Zagospodarowanie terenu zakłada stworzenie centralnej przestrzeni wspólnej, która może pełnić funkcję parku lub strefy rekreacyjnej dostępnej dla wszystkich mieszkańców. Infrastruktura drogowa, chodniki i oświetlenie zaprojektowane są w sposób minimalizujący ingerencję w naturalny krajobraz, z naciskiem na zieleń i małą architekturę nawiązującą do epoki dworku. Układ urbanistyczny balansuje między zapewnieniem prywatności poszczególnym domom a stworzeniem poczucia wspólnoty i unikalnego miejsca do życia wokół historycznego obiektu.
